หน้า 5 ภาษาของเรา 23-91
จำเนียน จำเนียม จำเนียร
จำเนียน จำเนียม จำเนียร เป็นกลุ่มคำที่น่าสนใจ โดยเฉพาะการแผลงมาจากคำอื่น
ซึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒ ได้บัญญัติคำว่า จำเนียน จำเนียม จำเนียร แผลงมาจากคำ เจียน เจียม และ เจียร มีความหมายดังต่อไปนี้ คือ
หน้า 5 ภาษาของเรา 23-91
จำเนียน จำเนียม จำเนียร
จำเนียน จำเนียม จำเนียร เป็นกลุ่มคำที่น่าสนใจ โดยเฉพาะการแผลงมาจากคำอื่น
ซึ่งพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒ ได้บัญญัติคำว่า จำเนียน จำเนียม จำเนียร แผลงมาจากคำ เจียน เจียม และ เจียร มีความหมายดังต่อไปนี้ คือ
จำเนียน ก. ตัด ขริบ หรือเฉือนให้ไปตามแนวหรือให้ได้รูปตามที่ต้องการ. (แผลงมาจาก เจียน). (ข. เจียร ว่า ตัด, เล็ม).
จำเนียม ก. รู้จักประมาณตัว, ประพฤติตนพอสถานประมาณ เช่น บรรจงภาพจำเนียม. (ลอ). (แผลงมาจาก เจียม).
จำเนียร ว. นาน, ช้า. (แผลงมาจาก เจียร).
เจียน ๑ ก. ตัด ขริบ หรือเฉือนให้ไปตามแนวหรือให้ได้รูปตามที่ต้องการ เช่น เจียนพลู เจียนใบตอง. (ข. เจียร ว่า ตัด, เล็ม). มีลูกคำคือ เจียนหมาก ก. ผ่าหมากดิบสดตามยาวเป็นซีกๆ แล้วใช้มีดเล็กปอกเปลือกชั้นนอกตรงกลางผล ลอกเปลือกถกขึ้นไปเกือบถึงด้านขั้วผล แล้วเจียนเปลือกชั้นในให้ขาดจากเนื้อหมาก แกะเอาเนื้อที่ติดกับเปลือกนอกออกมากินกับพลูที่บ้ายปูน หรือตากให้แห้งเพื่อเก็บไว้กินได้นานๆ.
เจียน ๒ ว. เกือบ เช่น เหนื่อยเจียนตาย.
เจียม ๑ น. เครื่องลาดลักษณะเหมือนพรม ทำด้วยขนสัตว์ชนิดหนึ่งในจำพวกกวาง มีอยู่ทางเหนือของประเทศจีน. (เทียบ ข. เจียม ว่า แกะ).
เจียม ๒ ก. รู้จักประมาณตัว, ประพฤติตนพอสถานประมาณ เช่น เจียมเนื้อเจียมตัว. มีลูกคำได้แก่ เจียมสังขาร (ปาก) ก. รู้จักประมาณร่างกาย, มักใช้ในความปฏิเสธว่า ไม่เจียมสังขาร.
เจียร ๑ ว. นาน, ช้านาน, ยืนนาน. (ป., ส. จิร ว่า ยั่งยืน).
เจียร ๒ ก. จร, ไป, จากไป, เช่น วันเจียรสุดาพินท์ พักเตรศ. (ทวาทศมาส).
การใช้คำว่า จำเนียน จำเนียม จำเนียร ในภาษาไทย จึงควรระมัดระวัง เพราะมีการใช้ผิดอยู่บ่อยครั้ง |