|
หน้า 5 ภาษาของเรา 23-83
ตะ-
ภาษาของเรา ฉบับนี้ ขอเสนอคำว่า ตะ- ซึ่งมีลักษณะการเขียนที่ใกล้เคียงกัน และบางคำมีความหมายคล้ายคลึง กับว่าคำว่า ตระ-
ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒ ได้ให้ความหมายคำว่า ตะ- ไว้ดังนี้
หน้า 5 ภาษาของเรา 23-83
ตะ-
ภาษาของเรา ฉบับนี้ ขอเสนอคำว่า ตะ- ซึ่งมีลักษณะการเขียนที่ใกล้เคียงกัน และบางคำมีความหมายคล้ายคลึง กับว่าคำว่า ตระ-
ในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒ ได้ให้ความหมายคำว่า ตะ- ไว้ดังนี้
ตะ ก. ทา, ฉาบ, แตะ, กะไหล่ เช่น ตะทอง ว่า กะไหล่ทอง, ตะทองลาย ว่า กะไหล่ทองเป็นดวงๆ, หรือ ตะถม เป็นต้น
ตะคัน น. เครื่องปั้นดินเผารูปคล้ายจาน สำหรับวางเทียนอบ หรือเผากำยานเมื่อเวลาอบน้ำทำน้ำอบไทย เป็นต้น หรือใช้ใส่น้ำมันตามไฟต่างตะเกียง.
ตะบอง น. ไม้สำหรับถือ ใช้ตี โดยมากมีรูปกลม, ที่มีขนาดยาวประมาณ ๔ ศอก เรียกว่า ตะบองยาว ที่มีขนาดยาวประมาณ ๑ ศอก เรียกว่า ตะบองสั้น, กระบองหรือ ตระบองก็ว่า. ตะบองแดง น. ตะบองอาญาสิทธิ์ สำหรับถือไปเก็บสมุนไพรเพื่อทำยาของหลวง.
ตะบัน ๑ น.เครื่องตำหมากของคนแก่ มีรูปคล้ายกระบอก โดยมากทำด้วยทองเหลือง มีลูกตะบันสำหรับตำ และมีดากอุดก้น. ก. ทิ่มหรือแทงกดลงไป, กระทุ้ง; ดึงดัน เช่น ตะบันเถียง. ว. คำประกอบกริยาหมายความว่า ไม่มียับยั้ง, เรื่อยไป, เช่น เที่ยวตะบัน เถียงตะบัน. ตะบันน้ำกิน ว. แก่มากจนเคี้ยวของกินไม่ไหว. ตะบันไฟ น. ของอย่างหนึ่งรูปคล้ายตะบัน ทำด้วยเขาควายเป็นต้น มีลูกตะบันสำหรับตบลงไปในกระบอกโดยเร็วเพื่อให้เกิดไฟติดเชื้อที่ปลายลูกตะบันนั้น.
ตะบัน ๒ น. ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิด Xylocarpus rumphii (Kostel.) Mabb. ในวงศ์ Meliaceae ขึ้นตามโขดหินชายทะเล.
ตะแบก น. ชื่อไม้ต้นหลายชนิดในสกุล Lagerstroemia วงศ์ Lythraceae ผิวเปลือกเรียบล่อนเป็นสะเก็ด ดอกสีม่วง เช่น ตะแบกนา (L.floribunda Jack).
ตะแบง ๑ ว. อาการที่พูดหรือเถียงเฉไฉหรือดันไปข้างๆคูๆ. ตะแบงมาน ว. วิธีห่มผ้าแถบแบบหนึ่ง โดยคาดผ้าอ้อมตัวแล้ว เอาชายทั้ง ๒ ไขว้ไปผูกที่ต้นคอ, ตะเบ็งมาน ก็ว่า.
ตะแบง ๒ ดูกราด๔.
ตะโบม ก. เล้าโลม, โอบกอด.
ตะพอง น. ส่วนที่นูนเป็นปุ่ม ๒ ข้างศีรษะช้าง, กระพอง กะพอง หรือ ตระพอง ก็ว่า.
ตะพัง น. แอ่ง, บ่อ, หนอง, กระพัง ตระพัง หรือ สะพัง ก็เรียก.
ตะวัน น. ดวงอาทิตย์.
ตะเวน ก. ตระเวน. |
