|
หุ่นละครเล็ก โจหลุยส์ เธียเตอร์ ซึ่งประสบมรสุมการเงินมาอย่างหนัก ภายหลังไอเดียกระฉูดไปลงหลักปักฐานแสดงใน สวนลุมไนท์ บาซาร์ แต่ปรากฏว่าสิ่งที่พวกเขาวาดฝันไม่เป็นอย่างที่คิด เนื่องจากติดค่าเช่าเจ้าของสถานที่มากกว่า 2 ล้านบาท
เมื่อพบทางตัน การออกมาขอความเห็นใจจากนักรักษ์วัฒนธรรมจึงมีให้เห็นอยู่เนืองๆ โดยเมื่อไม่นานมานี้เรื่องราวเคราะห์กรรมของทีมงานหุ่นละครเล็ก ได้รับการบอกเล่าผ่านสื่อแทบทุกชนิด จนมีผู้สนใจยื่นความจำนงเข้าให้ความช่วยเหลือ
ในที่สุดยอดค้างชำระก็ค่อยๆลดทอนลง ด้วยการยื่นมือของภาครัฐ-เอกชน ซึ่งเล็งเห็นความสำคัญของการสืบสานมรดก ที่บรรพบุรุษตั้งใจมอบไว้เป็นของขวัญแก่ลูกหลาน ณ ปัจจุบันนี้มีเพียง 3 ชาติยังดำเนินกิจกรรมในลักษณะคล้ายกัน คือ ไทย ญี่ปุ่น เวียดนาม โดยคณะโจหลุยส์ คือหนึ่งเดียวของบ้านเรา
ทั้งนี้ สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ (สวช.) กระทรวงวัฒนธรรมได้จัดรายการพิเศษ รวมใจไทย สานสายใยหุ่นละครเล็ก เปิดศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เป็นเวทีสำหรับชาวคณะฯ ได้วาดลวดลายเชิดหุ่นในตอน นรสิงหาวตาร ไป เพื่อหารายได้ช่วยเหลือด้านหนี้สิน
รวมรายได้หลังหักค่าใช้จ่าย เป็นเงินราว 655,303 บาท จากการซื้อบัตรชนิดเหมาโซนที่นั่งของบริษัท ปูนซิเมนต์ไทย จำกัด (มหาชน) 500 ใบ, บริษัท บุญรอดบริวเวอรี่ จำกัด 100 ใบ, ธนาคารไทยพาณิชย์ จำกัด (มหาชน) 200 ใบ และจากเคาน์เตอร์หน้างาน 115 ใบ ในราคาใบละ 1,000 บาท
กอปรกับก่อนหน้ามีผู้ให้ความช่วยเหลือประมาณ 700,000 บาท ทำให้หนี้สินคงเหลือลดต่ำลง นำความปลาบปลื้มสู่ ครูสาคร ยังเขียวสด ปูชนียบุคคล ผู้พยายามดำรงเอกลักษณ์งานศิลป์นี้ไว้
ความภาคภูมิใจของหุ่นละครเล็กสัญชาติไทย หาใช่จมปลักอยู่เพียงในแดนขวานทองเท่านั้น เนื่องจากการได้มีโอกาสออกไปเผยแพร่สู่สายตาชาวโลกอยู่ตลอดเวลา ทำให้ฝรั่งมังค่าเกิดความสนใจในวัฒนธรรมของไทยด้านอื่นๆ อีกทาง
ล่าสุดโจหลุยส์ได้รับเชิญให้เดินทางไปยังกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ ให้เข้าร่วมประกวดวัฒนธรรมโลก หรือ เวิลด์ คัลเจอร์ โอเพ่น 2004 เมื่อกลางเดือนที่ผ่านมา โดยท่วงท่าและจังหวะอันน่าประทับใจของศิลปะชุดทศกัณฐ์เกี้ยวนาง และหนุมานจับนางเบญกาย ทำเอาเจ้าบ้านนั่งตาค้างปรบมือสนั่นหอประชุม
น่าเสียดายการประกวดครั้งนั้น ทีมงานไม่ทราบมาก่อนว่ามีกติกาให้การแสดงแต่ละชุด ต้องคำนึงถึงข้อจำกัด 3 ประการ คือ การผสมผสานทางวัฒนธรรมหรือร่วมสมัย ส่งเสริมสันติภาพ และมีส่วนร่วมทางกิจกรรม จึงพลาดตำแหน่งชนะเลิศไป
กระนั้นก็ไม่ใช่เรื่องต้องมานั่งเสียใจ เพราะเพียงได้อวดโฉมนอกบ้านต่างเมือง ก็นับเป็นโอกาสในการประชาสัมพันธ์ความงดงาม ที่ถูกประดิษฐ์มาร่วมร้อยปี
อีกทั้งยังช่วยประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวประเทศไทยได้อย่างดี เนื่องจากในวันงานมีสื่อมวลชนจากส่วนต่างๆของโลกเข้าร่วมบันทึกภาพ โดยเฉพาะรายการสารคดีที่จะมีการเผยแพร่ซ้ำซ้อนไปอีกนาน
ยังมีศิลปวัฒนธรรมพื้นบ้านอีกมากที่ถูกมองข้าม ซึ่งวันนี้ยังคงอยู่คู่กับสังคมไทยโดยเฉพาะในต่างจังหวัด เพราะถือเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตทางสังคม ช่วยให้เกิดแนวความคิดไปในทางเดียวกันหรือที่เรียกว่าจารีตประเพณีนั่นเอง
|
