|
หน้า 5 ภาษาของเรา 23-79
ผี เปรต ปิศาจ ปีศาจ ไปศาจ ภูต สัมภเวสี ห่า
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 ได้ให้คำจำกัดความของ ผี ไว้แตกต่างกัน โดยสามารถจำแนกได้คร่าวๆ คือ
ผี น. สิ่งที่มนุษย์เชื่อว่าเป็นสภาพลึกลับ มองไม่เห็นตัว แต่อาจจะปรากฏเหมือนมีตัวตนได้ อาจให้คุณหรือโทษได้ มีทั้งดีและร้าย เช่น ผีปู่ย่าตายาย ผีเรือน ผีห่า. เรียกคนที่ตายไปแล้ว; โดยปริยายหมายความว่า เลว เช่น คนผี; เรียกบุคคลที่หมกมุ่นในการพนันว่า ผีการพนันเข้าสิง (คำว่า ผี ยังมีลูกคำอื่นๆประกอบอีกมากมาย)
หน้า 5 ภาษาของเรา 23-79
ผี เปรต ปิศาจ ปีศาจ ไปศาจ ภูต สัมภเวสี ห่า
พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.2542 ได้ให้คำจำกัดความของ ผี ไว้แตกต่างกัน โดยสามารถจำแนกได้คร่าวๆ คือ
ผี น. สิ่งที่มนุษย์เชื่อว่าเป็นสภาพลึกลับ มองไม่เห็นตัว แต่อาจจะปรากฏเหมือนมีตัวตนได้ อาจให้คุณหรือโทษได้ มีทั้งดีและร้าย เช่น ผีปู่ย่าตายาย ผีเรือน ผีห่า. เรียกคนที่ตายไปแล้ว; โดยปริยายหมายความว่า เลว เช่น คนผี; เรียกบุคคลที่หมกมุ่นในการพนันว่า ผีการพนันเข้าสิง (คำว่า ผี ยังมีลูกคำอื่นๆประกอบอีกมากมาย)
ส่วนคำอื่นๆที่ได้ยินกันบ่อยๆก็มีดังนี้
เปรต, เปรต- น. สัตว์พวกหนึ่งเกิดในอบายภูมิ คือ แดนทุกข์, ผีเลวจำพวกหนึ่ง มีหลายชนิด ชนิดหนึ่งตามที่ว่ากันว่ามีรูปร่างสูงโย่งเย่งเท่าต้นตาล ผมยาวหยอกหยอย คอยาว ผอมโซ มีปากเท่ารูเข็ม มือเท่าใบตาล กินแต่เลือดและหนองเป็นอาหาร มักร้องเสียงดังวี้ดๆ ในตอนกลางคืน; คำเรียกเป็นเชิงด่าหรือปรามาสคนที่อดอยากผอมโซ เที่ยวรบกวนขอเขากิน หรือเมื่อมีใครได้โชคลาภก็เข้ามาขอแบ่งปันเป็นอย่างขอแบ่งส่วนบุญหรือในทำนองเช่นนั้น ว่า เปรต หรือ อ้ายเปรต. มีลูกคำคือ เปรตวิษัย, เปรตสิษัย น. ภูมิหรือกำเนิดแห่งเปรต, เปตวิสัย ก็ใช้.
ปิศาจ น. ผี, ลักษณะนามว่า ตน, ปีศาจ ก็ว่า. มีลูกคำคือ ปิศาจบดี น. นายผี คือ พระศิวะ.
ปีศาจ น. ผี, ลักษณะนามว่า ตน, ปิศาจ ก็ว่า.
ไปศาจ น. ปิศาจ เช่น ก็ยังไปศาจผีเสื้อเนื้อแลนก.
ภูต, ภูต- น. ผี, มักใช้เข้าคู่กันเป็น ภูตผี. ว. ซึ่งเกิดแล้ว, ซึ่งเป็นแล้ว. มีลูกคำที่มีความหมายสื่อถึง ผี ดังนี้ ภูตบดี น. เจ้าแห่งผี, เจ้าแห่งสรรพสัตว์, ภูเตศวร น. พระศิวะ.
สาง ๑ น. ผี, บางทีใช้เข้าคู่กันเป็น ผีสาง; กลิ่นเหม็นของซากศพ ซากสัตว์ เช่น เหม็นสาบเหม็นสาง, โดยปริยายหมายความว่า มีกลิ่นเหม็นคล้ายคลึงเช่นนั้น.
สัมภเวสี น. ผู้แสวงหาที่เกิด ในคติของศาสนาพราหมณ์หมายถึงคนที่ตายแล้ววิญญาณกำลังแสวงหาที่เกิด แต่ยังไม่ได้เกิดในกำเนิดใดกำเนิดหนึ่ง, ผู้ต้องเกิด, สัตว์โลก.
ห่า ๑ น. ชื่อผีจำพวกหนึ่ง ถือกันว่าทำให้เกิดโรคระบาดอย่างร้ายแรง เป็นเหตุให้คนตายจำนวนมาก เช่น โรคลงราก (อหิวาตกโรค) กาฬโรค จึงเรียกโรคนี้ว่า โรคห่า. |
