หน้า 8 คิดไทย เขียนไทยเล่ม23-79
ซวย !
เมื่อสมัยที่ผมยังเป็นหนุ่ม ผมไม่เคยสนใจเรื่องดวงชะตา จนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุครั้งสำคัญยิ่งในชีวิตนั่นแหละ ผมจึงได้มาศึกษาวิชาโหราศาสตร์ ด้วยความสงสัยว่า เพราะอะไรหรือจึงทำให้ชีวิตเราต้องประสบเคราะห์ร้ายอย่างไม่น่าเชื่อ
ผมซื้อหนังสือตำราโหราศาสตร์มาศึกษามากมายหลายตำรา จึงเท่ากับว่ามีครูอาจารย์หลายคน ซึ่งท่านบูรพาจารย์เหล่านั้นต่างก็นำเสนอรูปแบบของการพยากรณ์ดาวและดวงอันเป็นพื้นฐานเหมือนๆกัน แต่เมื่อศึกษามากเข้า ก็จะพบว่ามันจะมีกฎเกณฑ์ ข้อยกเว้นและแนวทางการอธิบายความวิจิตรพิสดารนัก ตำราโหราศาสตร์จะมีเรื่องราวมากมายที่แยกแยะปลีกย่อยจนยากนักที่จะจดจำได้หมดสิ้น
โหราศาสตร์ที่ผมศึกษาจากตำราในระยะต้นๆจะเข้มข้นเอาจริงเอาจัง แต่พอนานวันเข้าก็เริ่มรู้สึกว่า ถ้าจะเอาให้รู้จริงแล้วต้องทุ่มเทเวลาให้มาก และถ้าจะให้เข้าใจแจ่มแจ้งอย่างรวดเร็วก็ควรจะมีครูผู้สอน มิใช่อ่านเอาแต่ในตำรา เพราะหลายๆเรื่องต้องมาตีความด้วยตนเองก็ออกจะยากพอสมควร ในที่สุดก็เริ่มจะท้อและนานๆครั้งจึงจะหยิบตำราโหราศาสตร์ที่เอาเก็บไว้ในห้องสมุดส่วนตัวเอามาเปิดอ่าน
แต่จะอย่างไรก็ตาม จากการศึกษาวิชาโหราศาสตร์ด้วยตนเองจากตำรา ก็พอจะได้อะไรต่อมิอะไรที่มันไม่น่าจะเชื่อแต่มันก็ทำให้เกิดความประหลาดใจว่า มันก็มีส่วนถูกหรือแม่นยำพอสมควร อย่างน้อยก็พอจะเอามาเขียนหนังสือแสดงภูมิทางโหราศาสตร์ได้บ้างเล็กน้อย
อย่างเช่นที่ท่านบูรพาจารย์ท่านกำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้ว่า ดาวราหูซึ่งเป็นดาวร้าย เวลามาทับหรือเล็งลัคนาใครก็มักจะเกิดเรื่อง ซึ่งมีทั้งดีและร้ายแล้วแต่พื้นฐานการตั้งรับของแต่ละดวงชะตา
หรืออย่างในกรณีที่หัวหน้าดาวร้ายอย่างดาวเสาร์กับหัวหน้าดาวดีอย่างดาวพฤหัสบดี ซึ่งเป็นคู่อริกัน ถ้ามาร่วมกันหรือเส็งยันกัน ก็จะเกิดเรื่องยุ่งๆวุ่นวายโดยเฉพาะ เมื่อดาวเสาร์มาอยู่ในราศีมังกรเป็นเกษตรในเรือนตนเล็งกับดาวพฤหัสที่ราศีกรกฎ ซึ่งมีคุณภาพเป็นอุจ ต่างฝ่ายต่างมีอำนาจอิทธิพล เพราะอยู่ในเรือนที่เด่นเช่นกัน ก็จะแสดงอิทธิพลอย่างไม่ยอมลดราวาศอกให้แก่กัน ผลก็จะเกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ชนิดพลิกฟ้าพลิกดินนั่นเชียว ยิ่งถ้าดาวมหาอำนาจทั้งสองดวงโคจรแบบวิปริตผิดธรรมดาก็จะยิ่งส่งผลรุนแรง !
ตัวอย่างที่ผ่านไปให้เห็นผลของอิทธิพลดาวทั้งสองที่มาเล็งยันกันคือ พุทธศักราช 2475 เกิดการเปลี่ยนแปลงการปกครอง หากจะย้อนไปอีกเช่นในปีพุทธศักราช 2416 ในรัชสมัยพระพุทธเจ้าหลวงรัชกาลที่ 5 ก็มีการปฏิรูปเปลี่ยนแปลงการปกครองบ้านเมืองครั้งใหญ่ หรือจะเอาใกล้เข้ามาในปีพุทธศักราช 2534 ก็เกิดเหตุการณ์ รสช.แล้วก็บานปลายไปจนถึงพฤษภาทมิฬในปีต่อมา
เรื่องของโหราศาสตร์นั้นหากได้เรียนรู้อย่างแตกฉาน ก็ไม่ต่างอะไรกับการเปิดฟ้ามองเห็นความลับของฟ้า มองเห็นเหตุการณ์ข้างหน้าในอนาคต พระมหากษัตริย์ไทยหลายพระองค์ทรงแตกฉานเรื่องโหราศาสตร์ และทรงพยากรณ์ได้แม่นยำเป็นที่น่าอัศจรรย์ ทั้งยังสามารถนำมาประกอบเรื่องราวในบทพระราชนิพนธ์ เป็นหลักเป็นกฎเกณฑ์ให้ผู้อ่านหรือผู้ที่สนใจใฝ่รู้ได้ศึกษา เช่นพระราชนิพนธ์เรื่องรามเกียรติ์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกฯ ที่กล่าวถึงจอมโหราพิเภกในหลายๆตอนที่พยากรณ์ยกเรื่องดวงดาวมาอธิบายความได้สุดยอด อย่างตอนที่กล่าวถึงดาวราหูมาเล็งลัคนาและทับลัคนาพระรามว่า
ลักษณ์จันทร์นั้นจรมาอยู่มิน ราหูอสุรินทร์เล็งลัคน์ แล้วเทียบชะตาพระนคร จะถาวรถึงที่พระยาจักร์ แต่พระเคราะห์โคจรนั้นร้ายนัก เทวาเสริคพักร์วุ่นไป จะจากพระนครไปนอนป่า จะราชาภิเษกยังไม่ได้
อีกตอนหนึ่งพระยาพิเภกพยากรณ์ว่า
ตั้งพระชันษาภูธร ราหูนั้นจรมาทับลัคน์ ต้องฆาตอินทรภาสบาทจันทร์ ทั้งอัฏฐเคราะห์นั้นก็ฆาตหนัก แม้นอยู่ในเมืองจะร้ายนัก เพียงจักปลงชีพชีวา ถึงเกณฑ์จำเป็นจะพลัดพราก จากพระนครไปนอนป่า
ทั้งสองตอนข้างต้นนั้นกล่าวถึงเคราะห์ร้ายของพระราม พระยาพิเภกจึงหาทางแก้เคล็ดโดยให้พระรามไปเดินป่านอนป่า
มาดูดวงชะตาของท่านผู้นำ คุณทักษิณ ชินวัตร ก็ไม่ปรากฏว่าท่านโหราจารย์ทั้งหลายจะระบุว่าท่านนายกฯมีลัคนาอยู่ที่ราศีเมษหรือราศีตุลย์ ซึ่งอยู่ตรงข้ามกับราศีเมษ เมื่อเวลานี้ดาวราหูจรอยู่ที่ราศีเมษจึงมิได้ทับหรือเล็งลัคนาแต่อย่างใด
แต่การที่ท่านนายกฯจากพระนครไปนอนป่า แบบที่ท่านว่าตัวเองเป็นนกขมิ้นเหลืองอ่อนนั้น ก็ชวนให้คิดว่าจะต้องมีพระยาพิเภกประจำตัวของท่านชี้ทางบรรเทาทุกข์อะไรให้ เพราะเป็นเรื่องแปลกที่จู่ๆท่านนายกฯจะอยากไปดูสารทุกข์สุขดิบของประชาชนถึงปานนั้น
เมื่อราหูมิได้ทับหรือเล็งลัคนา แต่มาดูปรากฏการณ์จากดวงดาวที่จรเข้ามาในดวงชะตาท่านจะพบว่ามีบางจุดที่น่าวิตกอยู่บ้าง เช่นดาวพฤหัสจร ในราศีสิงห์ร่วมกับดาวเสาร์ ซึ่งเป็นดวงเดิมและมีดาวมฤตยูจรเล็ง อีกราศีหนึ่งที่เมถุนดาวเสาร์จรร่วมอังคาร มฤตยูในดวงเดิม ซึ่งในทางพยากรณ์มิสู้จะดีนัก
ราหูมิได้ทับลัคนาท่านนายกฯแต่ทับดวงเมือง หรือจะเป็นด้วยประเด็นนี้จึงต้องทำให้ท่านนายกฯในฐานะผู้รับผิดชอบบ้านเมืองจำเป็นต้องระเหเร่ร่อนเพื่อแก้เคล็ด เพราะถ้าดวงเมืองมีเรื่องร้ายเสียแล้วคนที่ต้องรับผิดชอบไปเต็มๆย่อมจะหนีไม่พ้นท่านนายกฯ
ครับ ก็ไม่ทราบว่าจะแก้เคล็ดหรือผ่อนหนักให้เป็นเบาได้แค่ไหนเพียงใด เพราะตั้งแต่ราหูทับดวงเมือง มันช่างมีแต่เรื่องซวยๆมาถึงรัฐบาลท่านนายกฯมิได้ขาด ความคิดอ่านทางฝ่ายรัฐบาลที่คิดว่าจะเป็นความหวังดีก็กลับกลายเป็นความไม่ถูกต้อง คนมองเป็นความหวังร้ายไปแทบทุกเรื่อง จะคิดจะทำอะไรผู้คนก็ไม่ค่อยจะไว้เนื้อเชื่อใจ มีเหตุให้สงสัยว่าจะบริสุทธิ์ผ่องใสหรือไม่ !
อย่าว่าแต่คนเลยครับ แม้แต่พระท่านก็ยังไม่เชื่อกันแล้ว
เวรกรรมอะไรก็ไม่รู้ ?
|
