หน้า 9 สำนักงานกฎหมายเล่ม23-87
สำนักกฎหมายพญาครุฑ (4)
ท่านผู้อ่านที่เคารพครับ
ท่านเคยได้ยินคนจีนพูดว่า เป็นคดีความกินขี้หมาดีกว่า บ้างไหมครับ
แต่ก่อนผมได้ยินคำพูดนี้ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไรแต่พอได้มาร่ำเรียนวิชากฎหมายได้อยู่ในแวดวงโรงศาล ทำให้ได้เรียนรู้ได้เข้าใจคำพูดดังกล่าวมากขึ้นทุกทีๆว่าเป็นเรื่องจริง
เพราะว่าการเป็นคดีความไม่มีอะไรดีขึ้นนอกจากหมดเงินหมดทองเสียเวล่ำเสียเวลาไม่ต้องทำมาหากิน วันๆก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าจะสู้คดีอย่างไร ไม่ต้องมีสมองไว้คิดอย่างอื่นที่มีประโยชน์คิดแต่เรื่องปัญหาที่เป็นคดีความไม่มีสมาธิในการทำงาน
เมื่อเป็นอย่างนี้งานก็เสียเงินก็ไม่ได้ไหนจะต้องเสียค่าทนายความ ไหนจะต้องเสียค่าเดินทาง มีแต่เรื่องต้องเสียเงินทั้งนั้นไม่มีเรื่องที่จะได้เงินเลย
สู้คดีกันไปนานวันเข้าก็ยิ่งทำให้หมดไปๆทีละเล็กทีละน้อย
หน้า 9 สำนักงานกฎหมายเล่ม23-87
สำนักกฎหมายพญาครุฑ (4)
ท่านผู้อ่านที่เคารพครับ
ท่านเคยได้ยินคนจีนพูดว่า เป็นคดีความกินขี้หมาดีกว่า บ้างไหมครับ
แต่ก่อนผมได้ยินคำพูดนี้ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไรแต่พอได้มาร่ำเรียนวิชากฎหมายได้อยู่ในแวดวงโรงศาล ทำให้ได้เรียนรู้ได้เข้าใจคำพูดดังกล่าวมากขึ้นทุกทีๆว่าเป็นเรื่องจริง
เพราะว่าการเป็นคดีความไม่มีอะไรดีขึ้นนอกจากหมดเงินหมดทองเสียเวล่ำเสียเวลาไม่ต้องทำมาหากิน วันๆก็ได้แต่ครุ่นคิดว่าจะสู้คดีอย่างไร ไม่ต้องมีสมองไว้คิดอย่างอื่นที่มีประโยชน์คิดแต่เรื่องปัญหาที่เป็นคดีความไม่มีสมาธิในการทำงาน
เมื่อเป็นอย่างนี้งานก็เสียเงินก็ไม่ได้ไหนจะต้องเสียค่าทนายความ ไหนจะต้องเสียค่าเดินทาง มีแต่เรื่องต้องเสียเงินทั้งนั้นไม่มีเรื่องที่จะได้เงินเลย
สู้คดีกันไปนานวันเข้าก็ยิ่งทำให้หมดไปๆทีละเล็กทีละน้อย
อย่างเรื่องมรดก
มีครอบครัวหนึ่งพ่อแม่ตายได้รับมรดกก็แย่งกันเป็นผู้จัดการมรดกเพื่อหวังว่าจะได้เป็นผู้ดำเนินการทุกอย่างเองให้ได้ประโยชน์แก่ตนเองมากที่สุด
หรือพูดง่ายๆก็หวังจะโกงพี่โกงน้องนั่นแหละ
จริงแล้วเรื่องมรดกเป็นเรื่องทางแพ่ง ถ้าพี่ๆน้องๆตกลงกันได้ก็ไม่ต้องถึงโรงถึงศาล ไม่ต้องเสียเงินเสียทอง ได้มากบ้างน้อยบ้างก็พี่น้องกันช่วยเหลือเกื้อกูลกัน
แต่เนื่องจากความโลภเข้าไปเป็นผู้จัดการมรดก แล้วก็ยักยอกยักย้ายถ่ายเททรัพย์สินในกองมรดกเพื่อประโยชน์ของตน
พี่ๆน้องๆบางคนก็ไม่เบาหรือเรียกว่าแสบพอกันนำเรื่องไปฟ้องศาลว่ายักยอกฉ้อโกง
เมื่อเป็นอย่างนี้จากคดีแพ่งกลายเป็นคดีอาญาเพิ่มมาอีกคดีหนึ่ง ถ้าคดีมีมูลต้องประกันตัวและถ้าคดีถึงศาลแล้วในที่สุดศาลตัดสินจำคุกจะทำอย่างไร
เห็นไหมครับเรื่องเล็กๆเรื่องง่ายๆกลายเป็นเรื่องใหญ่ กลายเป็นเรื่องเสียหายถึงกับติดคุกติดตะราง
อย่าทำเลยครับอย่างนี้
แล้วบางทีเป็นเรื่องที่ยอมความกันได้ต่างก็มีทิฐิมานะต่อกัน ไม่ยอมเจรจาต่างอ้างว่าตัวเองถูก
เมื่อเรื่องขึ้นสู่ศาลท่านก็พิจารณาไปตามความจริง และตัดสินตามข้อกฎหมาย
ติดคุกมามากต่อมากแล้ว
ผมเขียนมาวันนี้อยากจะบอกว่าเมื่อมีปัญหา ควรแก้ไขในเบื้องต้นก่อนไม่ควรให้ถึงโรงถึงศาลอย่าอวดเก่งอวดฉลาด
ฉิบหายมานักต่อนักแล้ว
ศักดิ์ศรีเอาเก็บไว้ที่บ้านโน่นอย่าเอามาใช้กับเรื่องคดีความ จะทำให้เสียหายมากขึ้นเพราะคำว่าศักดิ์ศรีนี่แหละ
อีกอย่างหนึ่งถ้าทนายเขาแนะนำอะไรก็เชื่อฟังเขาบ้างอย่าอวดรู้ที่เขาเรียกว่าโง่แล้วอวดฉลาดหรือโง่แล้วขยัน พวกนี้หน้าแห้งตอนสุดท้ายทั้งนั้นเพราะแพ้คดี
เพราะอวดดี
อย่างเรื่องมรดกที่ว่ามานั้นเมื่อเกิดคดียักยอกแล้ว สู้คดีต่อเพื่อหวังจะหลุดหวังจะชนะคดีหาพยานหลักฐานมากสืบมาหักล้างกัน
สร้างพยานหลักฐานขึ้นเองโดนฟ้องเป็นคดีที่สามว่าเบิกความเท็จเพิ่มอีกคดี คราวนี้ไปกันใหญ่จากเรื่องมรดกเท่าหนวดกุ้ง ต้องมาขึ้นโรงขึ้นศาลอีปีสองปีไม่ต้องกินไม่ต้องนอนหมดเงินหมดทอง
ได้มรดกมาก็ต้องขายใช้หนี้ใช้สินที่หมดไปกับการขึ้นโรงขึ้นศาล ทำให้หมดเนื้อประดาตัวเป็นหนี้เป็นสิน
ถ้าต้องติดคุกติดตะรางด้วยแล้วเสียอนาคต
นี่แหละครับที่ผมอยากจะเตือนว่าเมื่อเกิดปัญหาคดีความขึ้นแล้วขอให้มีสติใช้ปัญญาอย่าใช้อารมณ์
บางทีอาจจะทำให้เรารู้สึกว่าสูญเสียบ้างเล็กน้อยหรือเสียความรู้สึกก็ต้องยอม อย่าทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องยาวไม่รู้จักจบไม่รู้จักสิ้น มีแต่ความสูญเสีย
ระวังไว้บ้างก็ดีครับ
จากข้อเท็จจริงที่เล่ามานี่แหละคนจีนเขาเป็นคนค้าขาย เป็นคนทำมาหากินเขาจึงหลีกเลี่ยงที่จะเป็นคดีความ เสียหายบ้างเล็กน้อยเดี๋ยวก็หาใหม่ทดแทนได้แต่ถ้าไปเป็นคดีความมีแต่จะสูญเสียมากขึ้น ในที่สุดหมดตัว
จึงเปรียบเทียบว่าถ้าจะให้เป็นคดีความละก็กินขี้หมาที่น่ารังเกียจเสียยังดีกว่า
อีกประโยคหนึ่งที่คนมักพูดกันบ่อยก็คือประโยคที่ว่า คนโง่กับคนจนเท่านั้นที่ติดคุก เรื่องนี้ก็มีมูลความจริงไม่น้อยเลยทีเดียว
คนโง่ที่ว่านี้คือคนที่อวดดีคิดว่าตนเองถูกคนอื่นผิด เรื่องที่พอจะเจรจาตกลงกันได้นอกศาล ก็ไม่ยอมทำเพราะจะเอาชนะให้ได้ เมื่อเรื่องถึงศาลก็เป็นเรื่องใหญ่ใช้เวลา
เมื่อคิดได้ก็สายเสียแล้ว
ในปัจจุบันเราจะเห็นว่าคดีความใหญ่ๆที่กระแสสังคมคิดว่าจะติดคุกติดตะรางก็รอดไป
ที่เป็นอย่างนั้นเพราะเขาไม่โง่เขารู้ว่าจะทำอย่างไร
อะไรที่จะเจรจากันได้ก็เจรจา
อะไรที่สามารถตกลงกันได้ก็ตกลง
อะไรที่ไม่เหนือบ่ากว่าแรงนักทำได้ก็ทำเสียก่อนที่จะถึงโรงถึงศาล
ที่ผมเขียนเล่ามาทั้งหมดนี้ไม่ได้ยุยงส่งเสริมได้ติดสินบาทคาดสินบนเจ้าหน้าที่ของรัฐ เพื่อให้หลุดพ้นจากคดีความหรืออะไร
เพราะการทำอย่างนั้นผิดกฎหมายอย่าทำเดี๋ยวจะเพิ่มคดีติดสินบนเจ้าพนักงานอีกคดี
แต่อยากจะบอกว่าคนเรานั้นบางครั้งอาจจะกระทำด้วยความพลั้งเผลอหรือรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือด้วยอารมณ์หรือจะด้วยเหตุใดก็ตาม ทุกอย่างเกิดขึ้นกับใครก็ได้
เมื่อเกิดปัญหาขึ้นแล้วอย่าคิดแต่จะเอาชนะอย่างเดียว
บางครั้งเราอาจจะต้องยอมแพ้เพื่อชนะ
อย่าดันทุรัง
แล้วก็อย่าคิดว่าทนายความที่ทำคดีให้เสร็จเร็วๆ ไม่ต้องขึ้นโรงขึ้นศาลเป็นทนายความที่ไม่มีฝีมือหรือเป็นทนายที่ไม่ทำงาน
ไม่จ่ายเงินหรือจ่ายเงินให้เขาน้อย
จริงแล้วทนายประเภทนี้น่าชื่นชม เพราะสามารถประหยัดเวลาประหยัดค่าใช้จ่ายไม่เสี่ยงกับโรงกับศาล
ท่านผู้อ่านอย่าลืมว่าสู้คดีกันไปในคดีอาญาพลาดพลั้งคนติดคุกไม่ใช่ทนายแต่เป็นตัวลูกความ
ถ้าทนายเขาสามารถหลีกเลี่ยงการขึ้นโรงขึ้นศาลได้ด้วยการตกลงเจรจา
จงสมนาบุญคุณอันใหญ่หลวงให้เขาอีกเท่าสองเท่าตัวก็น่าจะทำ
ที่เขาช่วยเราไว้
เพราะสู้ไปอย่าคิดว่าเราจะชนะเสมอไปนะ
แต่ถ้าถึงที่สุดไม่มีทางเลือกที่ดีกว่าสู้ก็ต้องสู้
ขึ้นศาลก็ต้องขึ้น
นั่นเป็นขั้นตอนสุดท้ายที่ไม่มีวิธีใดแล้ว
ฝากให้ท่านผู้อ่านได้พิจารณาด้วยนะครับ
มีอะไรโทร.ปรึกษาหารือกันได้
ด้วยความเคารพครับ |
