|
Written by Administrator
|
|
ะะตั 03 2007 ั., 12:35 |
หน้า 49 ตอบจดหมาย 23-92
แก๊งขอทานบนรถไฟ
8 ฮีโร่ของไทยที่ไปหยิบเหรียญโอลิมปิก ณ กรุงเอเธนส์
ถ้าเปรียบกับเส้นทางการเมืองก็นับว่าอยู่ในช่วงขาขึ้น ทำอะไรก็ดูดี...ดูน่ารักไปหมด
แต่ก่อนที่จะมาถึงวันนี้...เขาลำบากกับการฝึกฝนอย่างไรบ้าง คงไม่ต้องสาธยายให้ฟัง
เส้นทางของนักกีฬาเพื่อก้าวขึ้นสู่บัลลังก์แชมป์นั้น...ยาก โดยเฉพาะกับการเป็นเจ้าของเหรียญโอลิมปิกก็ยิ่งยาก
วันนี้ 8 ฮีโร่ได้สร้างเกียรติประวัติให้กับประเทศชาติและวงศ์ตระกูล สมควรจะได้รับผลตอบแทน และเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับเด็กเยาวชน ในการไขว่คว้าหาแชมป์โอลิมปิกในครั้งต่อๆไป
การคว้าแชมป์ว่ายากแล้ว แต่การรักษาแชมป์ยากกว่า
เป็นปรัชญาของการดำรงชีวิตบนเส้นทางการแข่งขัน
เมื่อถึงเวลาเข้าแข่งขันโอลิมปิกที่จีนจะเป็นเจ้าภาพในคราวหน้า ชาวไทยจะหวังหรือคาดหวังว่า...8 ฮีโร่ของตนจะทำให้ฝันกลายเป็นจริงอีกครั้ง หรืออาจมีฮีโร่คนใหม่ขึ้นมาประดับวงการ ก็สุดจะแล้วแต่...
สิ่งที่ผมไม่อยากให้อดีตฮีโร่ ถูกเลือนไปจากความทรงจำ
ท่านผู้อ่านยังจำ “ไอ้จ้อน” พเยาว์ พูลธรัตน์ เจ้าของเหรียญทองแดงคนแรกได้หรือไม่ ???
ยังจำ “ขาวผ่อง” ทวี อัมพรมหา เจ้าของเหรียญเงินคนแรกได้หรือไม่ ???
ยังจำ “ไอ้บาส” สมรักษ์ คำสิงห์ เจ้าของเหรียญทองคนแรกได้หรือไม่ ???
ไม่ต้องดูอื่นไกล วิจารณ์ พลฤทธิ์ เจ้าของเหรียญทองคราวที่แล้ว ที่เข้ารับราชการตำรวจยศร้อยตำรวจตรี
ผจญ มูลสัน, วิชัย ราชานนท์, อาคม เฉ่งไล้, พรชัย ทองบุราณ, เกษราภรณ์ สุตา
วันนี้พวกเขาทำอะไรอยู่หรือลืมกันหมดแล้ว !!!
โดยเฉพาะ “ไอ้จ้อน” เป็นถึงเจ้าของเหรียญทองแดงโอลิมปิก แชมป์โลกมวยอาชีพสถาบัน WBC และเป็น ส.ส.เขต กำลังอยู่ในช่วงชีวิตที่หักเห
ใครจะยื่นมือช่วยเหลือเขาได้บ้าง ???
8 ฮีโร่ใหม่ ควรดูฮีโร่เก่าและจดจำไว้เป็นบทเรียน...คนไทยขี้ลืมจะตายไปครับ
สำหรับจดหมายถึงกองบรรณาธิการฉบับนี้ มาจาก “คุณไก่ สระบุรี” โดยเธอเล่าเรื่องราวของ “แก๊งขอทานบนรถไฟ” ซึ่งยังมีให้เห็นอยู่ เนื้อหาของจดหมายบรรยายมาดังนี้
“...ปกติการเดินทางด้วยรถไฟนั้น เมื่อเทียบกับการเดินทางโดยรถยนต์หรือเครื่องบิน อาจจะเป็นการให้บริการที่แย่ที่สุดและใช้เวลามากที่สุด แต่ถ้าคิดถึงเรื่องความปลอดภัยของการเดินทางแล้ว รถไฟมีความปลอดภัยสูงกว่าประเภทอื่นๆ แต่ต้องไม่คิดถึงเรื่องอาชญากรรมที่อาจเกิดขึ้นอย่างไม่คาดฝัน
ดิฉันมีภูมิลำเนาบ้านเกิดอยู่ที่จังหวัดสระบุรี แม้ปัจจุบันจะมารับราชการอยู่ในกรุงเทพฯ แต่ก็มีบางครั้งที่ต้องเดินทางกลับบ้าน เพื่อเยี่ยมเยียนคุณพ่อ-คุณแม่
สำหรับการเดินทาง ต้องยอมรับว่าเส้นทางของรถโดยสาร/รถทัวร์ปรับอากาศไปยังสระบุรี มีบางจุดที่ไม่มีกำหนดและให้บริการเส้นทาง จึงจำเป็นต้องใช้การเดินทางโดยรถไฟซึ่งจะสะดวกกว่า โดยเฉพาะรถไฟสายธรรมดาที่แวะทุกสถานี
ตั้งแต่ดิฉันเป็นเด็กจนถึงวันนี้ เห็นการให้บริการของการรถไฟแห่งประเทศไทย มีการพัฒนามาอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะการให้บริการทั่วไป การให้บริการห้องน้ำ การให้บริการอาหารและเครื่องดื่ม ฯลฯ ทำให้มีผู้มาใช้บริการอย่างเนืองแน่น การเดินทางด้วยรถไฟจึงเป็นที่นิยมของคนไทยและนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ สาเหตุอาจมาจากการเดินทาง เที่ยงตรงตามตารางเวลาที่ระบุและค่าโดยสารค่อนข้างประหยัดกว่า
แม้การให้บริการของการรถไฟแห่งประเทศไทยจะดีขึ้นเป็นลำดับ แต่มีสิ่งหนึ่งที่เห็นว่ายังไม่สามารถแก้ไขได้เลย คือเรื่องของ “ขอทาน” ที่แอบขึ้นมาบนรถไฟและเที่ยวตระเวนขอทานจากนักเดินทาง ซึ่งเป้าหมายส่วนหนึ่งเป็นนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ…
พวกขอทานเหล่านี้ ก็มีทั้งแอบขึ้นมาและบางส่วนซื้อตั๋วรถไฟ (ส่วนน้อย) เมื่อเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วหรือนายตรวจพบเห็น มักจะไล่ให้ลงจากรถไฟ แม้พฤติกรรมดูรุนแรง แต่ในความคิดเห็นของดิฉัน กลับเห็นเป็นเรื่องที่สมควรกระทำ
ขอทานบางกลุ่มนั้น มากันเป็นแก๊งและแยกย้ายกันไปขอทานบนรถไฟ เน้นเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ กรณีนี้อาจจะทำความรำคาญให้กับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติก็ได้...
...การปราบปรามหรือกำกับดูแลเรื่องนี้ คงต้องพึ่งเจ้าหน้าที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทย รวมถึงตำรวจรถไฟด้วย...”
“การเดินทางโดยรถไฟ นับเป็นการเดินทางที่ปลอดภัยที่สุดและประหยัดที่สุด จึงมีผู้นิยมใช้บริการกันอย่างมาก ยิ่งการเดินทางโดยรถไฟประเภทด่วนพิเศษ (สปรินเตอร์) สะดวก/รวดเร็ว จึงเป็นทางเลือกใหม่ให้กับนักเดินทาง
แต่ปัญหาของการรถไฟแห่งประเทศไทยนั้น ยังอยู่ที่การให้บริการประเภทรถธรรมดา
กรณีของ “คุณไก่ สระบุรี” ผมเห็นด้วยและเคยเห็นแก๊งขอทานแอบขึ้นรถไฟมาเรี่ยไรนักเดินทางบ่อยครั้ง
เจ้าหน้าที่ของการรถไฟแห่งประเทศไทยและตำรวจรถไฟได้พยายามแก้ไข ก็อยู่ที่นักเดินทางทุกคนด้วยครับ ต้องใจแข็งและไม่บริจาคกับแก๊งเหล่านี้
ไม่ส่งเสริมหรือสนับสนุน ไม่ช้าคงหายหน้ากันไปเอง” |
|
Last Updated ( ะะตั 03 2007 ั., 12:47 )
|
